فجّ : طريق . فجع : فجعة : المصيبة . أوجعه فجع : مصيبت رسيدن وبه درد آمدن . در دعا ودعاى رمضان : فأفجع فقده « 1 » يعنى به مصيبت انداخته است فقد أو يا به درد آورد فقد أو . يقول : فجع فقده أي رزأ أو وجع . فحش : سخن زشت وناسزا . فاحش : « 2 » چيزى كه از حد درگذشته باشد چنانكه گويند : تفاوت فاحش . فاحشة : زنا وفعل قبيح . فحم : قطع صوت شدن ، يقول : بكى الصبيُّ حتى فحم أي انقطع صوته من البكاء . « 3 » فحم به معنى سكوت هم آمده است ، أفحمته أي أسكتّه « 4 » . در دعاى تذلل « 5 » دور نيست كه به معنى سكوت باشد . فدح : وفوادح : امر ثقيل وأمور ثقيله . دَين فادح أي ثقيل وسنگين . فرخ : رفتن . أفرَخَ رَوعُه « 6 » أي ذهب خوفه ، وبه معنى انكشاف . فردوس : بستان را گويند به لسان روم . بعضي گفته : أو بستاني است كه جامع باشد أنواع شجر وثمر را . فرض : قطع نمودن . فارض : قديم وپير را نيز گويند ، منه قوله تعالى : « لا فارِضٌ » « 7 » ، فرض به معنى وجوب . فرط : وتفريط : تجاوز از حد نمودن . فُرُطاً : « وَكانَ أَمْرُهُ فُرُطاً » « 8 » أي إسرافاً وتضييعاً . فرق ما بين افراط وتفريط بعد [ از ] شركت ايشان در تجاوز حد نمودن : افراط بالا رفتن ، تفريط تقصير نمودن وپايين آمدن . فرع : - به فاء وعين مهمله - جدا نمودن . فَرِعَ وفَرَّعَ به يك معنى است ، وفرعٌ و

--> ( 1 ) . الصحيفة السجادية : دعاى چهل وپنجم . ( 2 ) . در نسخه : + / كه . ( 3 ) . ترتيب إصلاح المنطق ، ص 48 . ( 4 ) . صحاح اللغة ، ج 5 ، ص 2000 . ( 5 ) . رب أفحمتني ذنوبي ( الصحيفة السجادية : دعاى پنجاه وسوم ) . ( 6 ) . الصحيفة السجادية : دعاى سى ويكم . ( 7 ) . سورهء بقره ، آيهء 68 . ( 8 ) . سورهء كهف ، آيهء 28 .